Voor de gebruikers van Spotify is het maken een jaarlijstje heel makkelijk. Zij hoeven niet anders te doen dan muziek te luisteren via de streamingdienst, en ergens in de laatste maand van het jaar krijgen zij hun jaaroverzicht kant en klaar geleverd als ‘Spotify Wrapped’. Altijd op aantrekkelijke wijze gepresenteerd, met muziek, animaties, leuke feitjes (aantal minuten geluisterd, genres, artiesten enz.) en in 2025 je ‘luisterleeftijd’ (ik was 26). En natuurlijk helemaal gereed om zoveel mogelijk gedeeld te worden. Hoewel er inmiddels ook voorzichtig wat kritiek te lezen valt hierop (verzamelt Spotify niet erg veel informatie?), hebben heel van andere online diensten het voorbeeld van Spotify overgenomen, met hun eigen jaaroverzicht. Van Booking tot Wikipedia. Volgens Wrapped was dit jaar mijn toptrack een nummer uit 2020. Daarom hieronder een ouderwets zelfgemaakt overzicht van mijn favoriete tracks 2025. Net als in 2024 is het ook dit jaar weer bijna allemaal J-pop, want daar heb ik toch echt het meeste naar geluisterd.

Hier heb ik in 2025 veel naar geluisterd en/of gekeken:

Yorushika – 火星人 (Martian)
Hoewel ik van de singles die Yorushika in 2025 uitbracht, 修羅 (Shura) eigenlijk het beste vind (video hier), kies ik toch voor 火星人 (Martian). Allereerst vanwege de ontzettend leuke video, waarin we telkens in een andere taal het woord ‘marsman’ zien, terwijl een ‘marsman’ vervolgens iets met de letters doet. Maar meer nog omdat het nummer me aan mijn reis naar Japan van dit jaar doet denken, en dan specifiek het laatste hotel in Tokyo waar ik in mijn kamer de video had opgezet. Ook wilde ik in Japan graag Yorushika’s meeste recente album 幻燈 (Magic Lantern, 2023) kopen, maar helaas bleek hier geen cd van te bestaan, alleen een boek met QR-codes naar streams. Enigszins teleurgesteld kocht toen ik alleen 盗作 (Plagiarism, 2020), ook een hele goede plaat. Eenmaal thuis heb ik dan maar de digitale versie van Magic Lantern aangeschaft. En kreeg ik spijt dat ik Yorushika’s andere cd’s niet ook gekocht had. In Japan waren ze ruim te vinden in Tower Records en de Book Off, maar opvallend genoeg zijn ze online moeilijk leverbaar. Nog een extra reden om in 2026 naar Japan terug te gaan dus!

Tenblank – Glass Heart
Glass Heart is een Japanse dramaserie op Netflix (trailer hier), over de jonge amateurdrumster Akane Saijo die gevraagd wordt om lid te worden van Tenblank, de nieuwe band van de geniale maar ook wat wereldvreemde Naoki Fujitani. Dat Akane als amateur onderdeel wordt van deze band met topmuzikanten is wat ongeloofwaardig, en zo zit heel de serie vol onrealistische elementen. Het had ook zo een ‘romance anime’ kunnen zijn, vol met bekende ‘tropes’. Er zijn vrienden die rivalen zijn geworden, rivalen die vriendschap sluiten, onuitgesproken liefdes, liefdes die worden bekend maar niet beantwoord, er zijn onderlinge spanningen, tegenslagen, en zelfs een steekpartij. Natuurlijk is er een voice-over, is er jaloezie, er zijn geheimen, er wordt gerend (het liefst in slow motion en als het kan in de regen), gestaard en heel veel gehuild. Toch heb ik ondanks alle clichés enorm veel plezier beleefd aan Glass Heart. De acteurs hebben jaren geoefend om instrumenten te leren spelen en dat is te zien, en het is duidelijk een dure productie. De nummers die Tenblank speelt (en ook als album zijn verschenen) zijn geschreven door o.a. leden van Radwimps, en de slotaflevering met een groot festivaloptreden is gewoon een knaller, net als het titelnummer. Hieronder de video van dat nummer (met spoilers!).

Le Sserafim – Different
Terwijl het op het hoogste politieke niveau niet altijd botert tussen de buren Zuid-Korea en Japan, is er bij de inwoners van beide landen juist heel veel uitwisseling. Denk aan eten, mode en ook muziek. Want niet alleen in Nederland is k-pop populair, ook in Japan. En veel k-popgroepen hebben ook een of meerdere Japanse leden. Bijvoorbeeld Le Sserafim, met twee van de vijf leden die uit Japan komen. Different is hun vierde Japanse single, en echt een van mijn meest gedraaide tracks van het afgelopen jaar, dat dankzij de funky gitaren en het baslijntje echt een oorwurm werd.

Kenshi Yonezu & Hikaru Utada – Jane Doe
Voor het eindthema van de animefilm Chainsaw Man – The Movie: Reze Arc namen twee grootheden van de j-pop dit duet op. Kenshi Yonezu (zie jaarlijstje 2024) schreef geschiedenis met het nummer Kick Back (video hier), opener van seizoen 1 van de Chainsaw Man-serie, dat als eerste Japanstalig nummer zowel de gouden als platinastatus haalde in de V.S. Hikaru Utada (zie jaarlijstje 2022) is al jaren een van de bestverkopende artiesten van Japan, met talloze hits op hun naam. Een droomduet dus, en Jane Doe is ook gewoon een heel mooi nummer. De film zelf heb ik (nog) niet gezien.

Waxahatchee & Kevin Morby – You Found Me (video)
Nog een duet, en ditmaal van artiesten die ook in het echte leven partners zijn: Waxahatchee (Katie Crutchfield) en Kevin Morby. Over mijn liefde voor Waxahatchee heb ik hier al heel vaak geschreven en ook You Found Me vind ik weer prachtig. Wat ik aanvankelijk niet wist, is dat het een cover is, origineel van de band The Fray (hier de videoclip). Met The Fray heb ik niks, maar wat Crutchfield en Morby doen met het nummer is echt schitterend. Ze namen het nummer op voor Too Much, de nieuwe Netflix-serie van Lene Dunham, bekend van Girls. De serie heb ik nog niet gezien, maar op basis van dit nummer ben ik wel nieuwsgierig geworden, en sowieso vond ik Girls (meestal) erg leuk. Van het nummer bestaat geen helaas geen officiële video, een live-uitvoering heb ik ook niet gevonden.

Kenshi Yonezu – Iris Out (video)
Nogmaals Yonezu, nu met Iris Out, het openingsnummer van dezelfde Chainsaw Man-film. En ook Iris Out groeide uit tot een grote hit. Net als eerder Kick Back is het dan ook echt een klapper. Zie deze live-uitvoering voor de traditionele oudejaarsavondshow Kohaku in 2025.

Aina the End – 革命道中 (On the Way)
Ook nu weer een nummer uit een anime:革命道中 (On the Way), de opener van het tweede seizoen van de hilarische serie Dandadan. Deze serie over twee middelbare scholieren die de strijd aangaan met aliens, demonen en allerlei andere bovennatuurlijke verschijnselen is erg grappig, heel mooi getekend en vaak net even anders. Dat blijkt ook de muziek. Voor het eerste seizoen was dat Otonoke van Creepy Nuts (hier de video) en voor seizoen twee dus On The Way van Aina The End, die echt een geweldige stem heeft. Er staan diverse liveoptredens op YouTube, bijvoorbeeld van de First Take, deze vrolijke versie met op het podium enkele figuren uit de serie vond ik erg leuk. Wat ook niet onvermeld mag blijven is de aflevering uit seizoen twee waarin exorcisten worden ingehuurd om een boze geest te verdrijven. In plaats van priesters verschijnt er een powermetalband (gebaseerd op de echte band X Japan), die met hun nummer Hunting Soul de doden ongelofelijk hard laten rocken en alles in vuur en vlam zetten. Magistraal! (hier te zien).

Wednesday Campanella – シャトーブリアン (Summer Time Ghost) (video)
Of er van Wednesday Campanella ooit nog een volledig album zal verschijnen weet ik niet. Wel verscheen er in 2025 weer een EP (mini-album?), met als titel 可愛女子 (Cute Girl). Daarop heel veel leuke nummers, waaronder Summer Time Ghost, dat ook weer gebruikt werd als opener in een anime (Kowloon Generic Romance).

Lyrical School – 朝の光 (Dawn) (video)
De idolrapgroep Lyrical School is hier al vaker voorbij gekomen (zie jaarlijstjes 2019, 2021 en 2022). Ik blijf het jammer vinden dat de samenstelling van de groep sindsdien bijna volledig is gewijzigd, maar ze maken nog steeds wel leuke nummers. Zoals 朝の光, van de dit jaar verschenen EP Life Goes On.

Hikaru Utada – Mine or Yours
Omdat het zo’n goede artiest is, gewoon nog een keer Hikaru Utada. Mine or Yours werd nu eens een keer niet gebruikt voor een anime, maar wel voor een reclame voor groene thee. Opvallend hoe bijna geen enkel nummer in Japan ‘zomaar’ een single kan zijn, maar altijd ergens anders aan gekoppeld is. Hoe dan ook, Mine or Yours is een mooi nummer, ook in deze liveversie voor de populaire online serie The First Take. De officiële video, met een gezellig huiselijke Utada, is trouwens erg gaaf gemaakt (hier te zien).

Amerie – Mine (video)
Eerlijk is eerlijk, Mine behoort niet tot mijn meest beluisterde nummers van 2025. Maar alle nieuwe muziek van Amerie, ook al is het maar een track, verdient toch een beetje aandacht, want ik heb nog altijd een zwak voor haar. Ook al is het inmiddels al twintig jaar na haar grootste hit One Thing, nog altijd een kraker van jewelste.

Kyary Pamyu Pamyu – Kuru Kuru Harajuku (video)
In 2024 werd Kyary Pamyu Pamyu moeder, en haar muzikale carrière die al een beetje was ingezakt leek nog meer naar de achtergrond te verdwijnen. Maar, in 2025 ging ze weer optreden en kwam ze ook weer met nieuwe nummers, zoals Kuru Kuru Harajuku, een verwijzing naar de beroemde wijk in Tokyo waar Kyary ooit ontdekt werd als model. Dit jaar heb ik ook even in Harajuku rondgelopen, en tussen alle toeristenwinkels was het toch best aardig, zeker in de straten buiten de drukte. Het nummer heeft geen officiële video, wel een opname van een repetitie van Kyary met haar dansers.

Chelmico – Salt and Pepper (video)
Om af te sluiten een vrolijke track van het altijd vrolijke duo Chelmico. En ja, ook dit nummer hoort weer bij een anime (Campfire Cooking in Another World with My Absurd Skill, seizoen 2), dit keer een eindthema. De serie heb ik niet gezien, maar Salt and Pepper vind ik erg leuk, zoals eigenlijk alles van Chelmico. Hopelijk komen ze snel weer met meer nieuwe muziek. Van het nummer bestaat alleen een ‘visualizer’, geen officiële video.